maandag 28 januari 2013

Ik zal spreken



als het over de hypocrisie van Facebook gaat

http://www.mallorcadiario.com/noticias/la-foto-censurada-de-facebook-111321.html

...waar zogende moeders systematisch gecensureerd worden terwijl elk zogende vrouw een applaus verdient. De voordelen van borstvoeding hoeven geen betoog, ze staan er, ze zijn ieder bekend er is geen reden om een pasgeboren de kans niet te geven moedermelk te krijgen maar het is ook geen Holy Grale, geen inzinking waard als het niet lukt.
Elke druppel moedermelk is er een gewonnen.

dinsdag 22 januari 2013

La cocotte



Hoeveel geboortekaartjes hebben mijn praktijk versierd? Het was een lange waslijn bol van bonte vreugdemeldingen dwars door de kamer. Met spijt plukte ik de de oudere eruit en borg ze op  in dozen om plaats te geven aan de nieuwe. In de beginne plakte ik ze in fotoalbums, die heb ik nog maar de dozen heb ik aan een student vroedvrouw gegeven na oproep via deze blog. Een goed fles wijn gaf ze me in ruil.
Toen ik dan in Frankrijk woonde en zo nu en dan nog een geboortekaartje in de bus vond bekeek ik dat met hernieuwde aandacht en ook daar versierden ze de living.

Maar dit geboortekaartje is een speciale. Ik krijg het in een vanzelfsprekend gebaar:
-Schat, haal je een geboortekaartje?
Een vraag van een gelukkige kraamvrouw languit gezeten in de sofa met slapend kind aan de borst.
-En de suikerbonen, roept ze nog na.


Bij elke ademhaling deint de kleine mee. Die twee, dat zit goed, die kennen mekaar.
Als vanouds voel ik naar de baarmoederhoogte. Beetje te hoog naar mijn zin en op mijn vraag gaat de mama een plasje doen en plots heb ik de baby in armen. Het kind merkt nauwelijks die andere armen, andere geur, warmte, hartslag op, het slaapt zacht donzig door. Het is altijd zo geweest, zo voelt het; ik kijk in volle bewondering, zo net uit de buik en al van deze wereld. Kind, kind, wat een wegen.
Een ooglidje trilt, kan ik me inhouden of zou ik het zoenen. Zo zoet zijn alleen pasgeborenen.
Hier en nu leggen we de basis voor later. En dit wolkje heeft er alle vertrouwen in.
Geboren in het land van melk en honing met een mondje dat maar een 'O' moet vormen om de melk te doen stromen.



zondag 6 januari 2013

Waar is de slurf van Olifant?




Wijl mijn kleinkind zich oefent in kopvoeters tekenen breekt haar omi d'r hoofd om alles op een verloskundig rijtje te zetten want ze wil het professioneel aanpakken.
Dat is de situatie in België: een oververzadiging aan vroedvrouwen, zeg maar zelfstandige vroedvrouwen en het woord 'concurrentie' mogen we daarbij niet in de mond nemen, nee, we zijn 'collega's' van mekaar maar nergens is de strijd zo groot om een cliënt. En al zeker in 't Leuvense is de concentratie vroedvrouwen groot. Dus moet je wat om gezien of gehoord te worden want het is niet de bedoeling dat het bij één zwangere blijft, mijn handen vragen naar meer.
Alsof ik mezelf opnieuw moet uitvinden en schrikt me dat af? Belange niet, but first things first.
We gaan er een folder tegenaan gooien - liefst een oog-in-'t spingende - en die her en der op strategische plaatsen verspreiden...
Behalve die vroedvrouwtas ligt 't meeste materiaal nog in Frankrijk dus was ik in de wolken toen iemand me een zwangerschapsschijfje gaf, zo'n leuk ding.
Zeg me de eerste dag van je laatste menstruatie en ik voorspel je vermoedelijke bevallingsdatum.