Zis weg mét Judith

Haar blog : Zon voor iedereen

25 juni 2006 :

Als ik zeg :een berg afwas, dan bedoel ik een berg; gootsteen, aanrecht, afdruiprek en fornuis: alles staat vol. Meisjes in den blok. Koken doen ze nog, als ontspanning, terwijl ik dan , vanuit praktische overwegingen zou denken: ga naar het studentenrestaurant de Alma als ontspanning.
Maar nee, elke dag vers eten, dat willen ze, of ze moeten blokken of niet.
Wanneer waren ze van plan die afwas te doen? Tja, na de examen!
Goed, als moeder wil je je kind helpen, op welke manier dan ook. Dus handen uit de mouwen en afwas sorteren op de tafel die eerst ontruimd moet worden. Daarna kan de ‘berg’ op tafel. Er komt zelfs warm water uit de losstaande kraan én ergens vind ik ook detergent, ik kan aan de slag terwijl dochterlief verder studeert in haar kamer op het eerste.
Als de afwas half ver is sijpelen de kotgenoten binnen, nog onder de adrenaline van het net afgelegd examen.
’t Ging goed, ze zullen erdoor zijn.

Judith uit Oostende – oudste van een kroost van 8 - pakt spontaan een handdoek om af te drogen. Ze is het maatje van dochterlief geworden omdat beide meisjes als enige heel de blokperiode op kot bleven studeren. Judith vertelt over de startproblemen van haar pleegbroertjes en zusjes, over haar jaar in Afrika, het Erasmusproject waar ze binnenkort instapt en welk een toeval Saïdja bij hen bracht….

Mooi kind, bedenk ik, ze mag zo ons leven in.
Op haar aanwijzingen vind ik het Marokkaans winkeltje waar je werkelijk àlles kan kopen.
Geladen met drie zakken kom ik het kot weer in. Samen smullen we van al die lekkernijen in het zonnetje buiten.
Ik kan niet weg voor ik ook de living én WC heb gepoetst – hoogtijd was dat! Ik laat de keuken voor wat ze is want zoontje wacht thuis.

Een innige omarming -zoals steeds - en erbovenop dikke kussen. Kop op dochter, ’t zijn de laatste loodjes.