Een écht kutblad

Niet dat ik dit ter plekke uitvind. Het woord kutblad neem ik nooit in de mand. Zij wel. Het staat op de cover van het magazine ‘Goedele’
Twee jaar geleden op de boekenbeurs stond ze me vriendelijk te woord nadat haar dochters een ‘handtekening’ in het boek van hun moeder hadden ‘getekend’.
Goedele, een toffe, vlotte madame. Moeders’ en Belgisch mooiste.
Hoe doet ze het? Denk je. En nu nog een blad dat haar naam draagt. Groot gelijk.
-’t is op je veertig dat het leven begint, zei een vijftiger me, tien jaar terug. Juist.
You ain’ t see nothing yet, zeg ik tegen groene twens.
‘Kind, kind, waar begin je aan?!’: wanhoopt la mama Liekens op de eerste pagina. Dàt vond ik al een zeer mooi begin.
Je voelt je meteen thuis.
Goed omringd is Goedele, zoals altijd.
Blad na blad heb ik gelezen.
Gewoon alles, voor één keer. Behalve de gehaktballen. En de maquillagereportage, die kelk laat ik immer aan me voorbij gaan.

Nu ken ik de voedingswaarde van sperma, verneem dat de stem van een vrouw tijdens de eisprong veel sexyier klinkt, weet ik dat Goedele eigenhandig verkeersborden heeft gemaakt, dat Kama ‘een bloedhekel heeft aan dat therapeutengelul van mensen die zeggen dat je werk en privé moet scheiden’ (nah, nu hoor je het eens van een BV!), dat Giedele Loekens haar travestietentweelingzus is…
Een dichtbij-blad, een, persoonlijk blad, zonder taboes. Want kijk daar op p.89.
Je komt ze zelden bloter tegen. Een enkeling waagt het publiek te maken, maar hier krijg je ze in alle formaten, veel explicieter, rauwer dan in haar vagina-boek.
De vagina. Het had de jouwe, de mijne, de hare kunnen zijn.
Geschoren en ongeschoren met grote en kleine schaamlippen.
De voor – en – na’s bij dokter vagina. (help, die onderste foto!)
En dan de oproep.
Doen jullie mee?
Stuur een mailtje naar vagina@goedelemagazine.be met een foto van je eigen flamoesje, liefdesoventje, of amuse-bouche, we posten ze op de site